۸ سپتامبر ۲۰۲۶ – مطالعهٔ جدید منتشر شده در مجله Archives of Endocrinology and Metabolism، نشان می‌دهد که کمبود ویتامین  Dبه‌طور مستقل با وجود دیابت نوع ۲ (T2DM) مرتبط بوده است. شیوع بالای هیپویتامینوز D(کمبود ویتامین D)، حتی در میان جمعیت‌های بومی با مواجهه فراوان با نور خورشید، نیاز به غربالگری روتین و در نظر گرفتن مکمل‌یاری ویتامین  Dبه عنوان بخشی از مراقبت‌های دیابت را برجسته می‌کند.

این مطالعه مقطعی که بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ انجام شد، شامل ۹۴۶ فرد بزرگسال بومی، ۲۰ ساله و بالاتر از گروه‌های قومی توپی‌نیکم و گوارانی در امتداد سواحل جنوب شرقی برزیل بود. این پژوهش وضعیت ویتامین  Dشرکت‌کنندگان را با اندازه‌گیری سطح ۲۵-هیدروکسی‌ویتامینD  (25(OH)D) در سرم خون ارزیابی کرد و ارتباط آن را با دیابت نوع ۲ بررسی نمود. دیابت از طریق خوداظهاری تشخیص (گزارش خود فرد)، مصرف داروهای کاهنده قند خون، یا معیارهای بالینی شامل افزایش قند خون ناشتا، نتایج تست تحمل خوراکی گلوکز، یا سطوح هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) شناسایی شد.

میانگین سنی جمعیت مورد مطالعه ۴۱.۳ سال بود و ۵۶.۸ درصد شرکت‌کنندگان را زنان تشکیل می‌دادند. حدود ۹۰ درصد متعلق به گروه قومی توپی‌نیکم بودند. برای ارزیابی رابطه بین سطوح ویتامین  Dو دیابت، پس از در نظر گرفتن عوامل مخدوش‌کننده بالقوه، از غلظت سرمی 25(OH)D کمتر از ۳۰ نانوگرم در میلی‌لیتر و مدل‌های رگرسیون لجستیک چندگانه استفاده شد.

هر ۱ نانوگرم در میلی‌لیتر افزایش در سطح سرمی 25(OH)D با کاهش ۴ درصدی در شانس ابتلا به دیابت نوع ۲ همراه بود. نکته قابل توجه‌تر این است که شرکت‌کنندگانی که دچار کمبود ویتامین  Dبودند، در مقایسه با افرادی که سطوح ویتامین  Dکافی داشتند، ۷۷ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار داشتند.

علی‌رغم طراحی مقطعی، این مطالعه یافته‌ها نشان می‌دهند که حفظ سطوح کافی ویتامین  Dممکن است نقش مهمی در کاهش خطر دیابت ایفا کند. این مطالعه یک ارتباط مستقل قوی را شناسایی می‌کند که نیازمند تحقیقات بیشتر از طریق مطالعات طولی آینده نگر و کارآزمایی‌های بالینی است.

علیرغم سکونت بسیاری از شرکت‌کنندگان در منطقه‌ای استوایی با سطوح بالای نور خورشید، بسیاری از آن‌ها سطوح ناکافی ویتامین  Dداشتند. این موضوع عواملی فراتر از نور خورشید را که بر وضعیت ویتامین  Dتأثیر می‌گذارند، برجسته کرد؛ عواملی مانند سبک زندگی، تغذیه، رنگدانه پوست و سلامت متابولیک.

در مجموع، غربالگری روتین کمبود ویتامین  Dو در نظر گرفتن پروتکل‌های مصرف مکمل‌ می‌تواند به اجزای ارزشمندی در ابتکارات بهداشت عمومی با هدف بهبود سلامت متابولیک در جمعیت‌های بومی تبدیل شود.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/vitamin-d-deficiency-independently-linked-to-type-2-diabetes-suggests-study-178758